Persamaan Baharu Ekonomi India: Bagaimana Inflasi Rendah dan Pertumbuhan Tinggi Mengubah Naratif Pasaran Baru Muncul

Apabila kebanyakan ekonomi dunia masih bergelut antara inflasi yang melekat dan pertumbuhan yang lemah, India menghasilkan jawapan yang kelihatan bercanggah: dari April hingga Disember 2025, kadar inflasi purata turun kepada 1.7%, paras terendah sejak siri CPI bermula; dalam tempoh yang sama, pertumbuhan KDNK sebenar dijangka mencapai 7.4%. Dalam logik ekonomi tradisional, inflasi rendah biasanya merupakan isyarat permintaan yang lemah, manakala pertumbuhan tinggi sering disertai tekanan harga. India sedang memecahkan kelaziman ini, membayangkan satu kombinasi makro baharu sedang terbentuk.

Tinjauan Ekonomi 2025-26 bukan sekadar menyediakan data tahunan, tetapi juga manual tentang peralihan peringkat pembangunan negara. India tidak lagi bergantung semata-mata kepada satu enjin seperti penyumberan luar perkhidmatan atau penggunaan domestik, sebaliknya mewujudkan keseimbangan baharu antara pertanian, pembuatan dan perkhidmatan digital. Pertanian berkembang 3.1%, menstabilkan pendapatan luar bandar; pertumbuhan GVA pembuatan mencapai 9.13% pada suku kedua, jauh mengatasi trend sebelum pandemik; perkhidmatan menyumbang 53.6% daripada KDNK, manakala bahagiannya dalam GVA mencapai paras tertinggi sejarah 56.4%. Pengembangan tiga serangkai ini menjadikan potensi pertumbuhan ekonomi India dianggarkan sekitar 7%.

Yang lebih menarik perhatian ialah faktor kelembagaan di sebalik pertumbuhan ini. Penyelarasan fiskal dan pelonggaran monetari secara serentak jarang berlaku dalam pasaran baru muncul sebelum ini. Kenaikan penarafan kedaulatan mencerminkan pengiktirafan luar terhadap kredibiliti dasar India, manakala rizab pertukaran asing mencecah AS$701.4 bilion, mampu menampung kira-kira 11 bulan import, menyediakan penampan terhadap turun naik global. Penurunan inflasi bukan disebabkan oleh kejatuhan permintaan, tetapi berpunca daripada penurunan harga makanan dan bahan bakar yang sihat, serta kesan beransur-ansur rasionalisasi cukai barang dan perkhidmatan. Bank Rizab India (RBI) telah menurunkan ramalan inflasi bagi tahun fiskal semasa kepada 2.0%, dan IMF juga memberikan anggaran yang hampir sama.

Data perdagangan mendedahkan transformasi strategi globalisasi India. Jumlah eksport mencapai rekod tertinggi AS$825.3 bilion pada FY25, dengan eksport perkhidmatan berjumlah AS$387.5 bilion, meningkat 13.6%. Bahagian India dalam perdagangan perkhidmatan global meningkat daripada 2% pada 2005 kepada 4.3% pada 2024, menjadi pengeksport perkhidmatan ketujuh terbesar di dunia. Perubahan yang lebih mendalam ialah kepelbagaian rakan dagangan – menurut laporan UNCTAD, India berada di tangga ketiga dalam indeks kepelbagaian rakan dagangan Global South, selepas China dan UAE, malah mengatasi semua negara Global Utara. Kepelbagaian ini bermakna apabila keretakan geopolitik semakin dalam dan halangan tarif dibina semula, India mempunyai lebih banyak ruang untuk bergerak.

Pendapatan kiriman wang juga membentuk tembok api yang unik. Pada FY25, India menerima AS$135.4 bilion kiriman wang, terus menduduki tempat pertama dunia, dan bahagian daripada ekonomi maju meningkat, mencerminkan peralihan pendatang India daripada pekerja berkemahiran rendah kepada profesional. Aliran rentas sempadan "dividen bakat" ini sedang memberikan sokongan mampan kepada penggunaan domestik dan akaun semasa.Perubahan dalam pasaran buruh juga sedang membentuk semula naratif pertumbuhan jangka panjang. Bilangan pekerja pada Q2 FY26 mencecah 562 juta, meningkat 870 ribu berbanding suku sebelumnya. Yang lebih bermakna, portal e-Shram merekodkan lebih 310 juta pekerja tidak berorganisasi, dengan wanita melebihi 54%, menunjukkan jangkauan dasar kini menyentuh kumpulan yang sebelum ini sukar diliputi. Pekerjaan dalam sektor pembuatan meningkat 6% tahun ke tahun dalam tinjauan industri tahunan FY24, dengan lebih 1 juta pekerjaan baharu diwujudkan. Pekerjaan bukan lagi sekadar pengembangan skala, tetapi peningkatan kualiti secara beransur-ansur.

Sudah tentu, risiko masih wujud. Kelembapan permintaan global, ketegangan geopolitik dan kesan perubahan teknologi semuanya boleh mengganggu kitaran positif semasa. IMF meramalkan inflasi akan meningkat semula kepada 4.0% pada FY27, bermakna dasar monetari perlu kekal berwaspada. Walaupun potensi pertumbuhan India dinilai pada 7%, untuk merealisasikannya secara berterusan, pembaharuan struktur yang lebih mendalam dalam bidang tanah, tenaga kerja dan pendidikan diperlukan.

Dari perspektif global, India sedang menawarkan paradigma yang boleh dijadikan rujukan: melalui sinergi antara kehematan fiskal, disiplin monetari dan dasar perindustrian, kestabilan harga dan pertumbuhan tinggi dapat dicapai serentak. Laluan ini tidak sama dengan "model Asia" yang secara sejarah bergantung pada liberalisasi akaun modal atau strategi berorientasikan eksport. Pengalaman India menunjukkan bahawa dalam era ekonomi digital dan penyusunan semula rantaian bekalan global, permintaan dalam negeri dan eksport, pertanian dan pembuatan, perkhidmatan tradisional dan teknologi tinggi boleh membentuk gabungan yang lebih berdaya tahan. Bagi Global South, ini mungkin satu kemungkinan baharu: tidak perlu membuat pilihan antara pertumbuhan dan kestabilan.

Ketika Tabung Kewangan Antarabangsa menurunkan jangkaan pertumbuhan global, India pula menaikkan julat ramalan untuk tahun fiskal akan datang. Terdapat satu isyarat di sini: pusat graviti ekonomi dunia terus beralih ke timur dan selatan, dan India sedang cuba mewujudkan peraturan dan rentaknya sendiri dalam susunan multipolar baharu ini. Kajian Ekonomi hanyalah dokumen tahunan, tetapi logik dasar dan pengumpulan institusi yang terkandung di dalamnya mungkin mentakrifkan masa depan negara ini dalam kitaran yang lebih panjang, serta kepentingan global model pembangunan yang diwakilinya.