Perubahan Iklim Makro Global: Mencari Koordinat Pelaburan dalam Dunia yang Berpecah

Penamat Keseimbangan Lama

Sepanjang dekad yang lalu, harga aset global dibina di atas andaian "tiga rendah": inflasi rendah, kadar faedah rendah, dan turun naik rendah. Keuntungan perdagangan yang didorong oleh globalisasi, kesan bekalan daripada penyertaan China dalam sistem bahagian buruh global, serta pelonggaran kuantitatif berterusan bank pusat, bersama-sama membentuk iklim makro yang sangat homogen. Pelabur hanya perlu memegang β untuk berkongsi pertumbuhan.

Tetapi keseimbangan ini sedang runtuh. Kejutan bekalan selepas wabak 2020, krisis tenaga yang dicetuskan oleh perang Rusia-Ukraine pada 2022, dan gelombang pengetatan yang tidak pernah berlaku sebelum ini daripada bank pusat utama, mendedahkan kerapuhan model lama. Morgan Stanley dalam tinjauan makro terkini menyatakan bahawa iklim makro global telah beralih daripada "stabil sederhana" kepada "perbezaan mendadak" - penyebaran antara ekonomi, kelas aset, dan juga sektor meningkat dengan ketara, menjadikan rangka kerja lama tidak lagi sesuai.

Tiga Ciri Iklim Baharu

Pertama, inflasi tidak lagi "sementara", kelikatan menjadi kebiasaan. Kekangan bekalan yang terdiri daripada de-globalisasi, penuaan penduduk, dan peralihan hijau, telah mengalihkan titik tengah inflasi 1-2 mata peratusan lebih tinggi berbanding sebelum wabak. Walaupun kenaikan kadar faedah agresif oleh Rizab Persekutuan dan bank pusat lain telah menurunkan inflasi keseluruhan, inflasi perkhidmatan teras masih berdegil. Risiko lingkaran upah-harga tidak hilang, tetapi berubah kepada tekanan harga yang lebih jangka panjang.

Kedua, perbezaan laluan kadar faedah semakin mendalam. Ekonomi AS menunjukkan daya tahan yang tidak dijangka di bawah kadar faedah tinggi, pasaran buruh terus tegang; zon euro pula terjejas oleh kelemahan pembuatan dan pengetatan kredit, momentum pertumbuhan jelas tidak mencukupi; Bank of Japan perlahan-lahan keluar daripada pelonggaran ultra, menjadi pembolehubah baharu dalam kecairan global. Ketaksamaan dalam pertumbuhan dan inflasi ini bermakna bank pusat tidak boleh bergerak serentak. Keluk kadar faedah tidak lagi rata, tetapi menampilkan ciri menegak dan perbezaan nasional yang wujud bersama.

Ketiga, keretakan geopolitik membentuk semula aliran modal. "Penyebaran rakan" dan "penyebaran berdekatan" rantaian bekalan bukan sahaja meningkatkan kos perniagaan, tetapi juga mengubah taburan geografi perbelanjaan modal. Akta Pengurangan Inflasi dan Akta Cip AS mendorong pengembalian pembuatan ke dalam negara; Eropah mempercepatkan kemerdekaan tenaga; Asia Tenggara dan India menampung sebahagian peralihan kapasiti pengeluaran. Perubahan struktur ini bermakna keuntungan globalisasi memberi laluan kepada keuntungan serantau, logik pelaburan perlu beralih daripada β global kepada α serantau.

Kembalinya Pendapatan Tetap dan Kebangkitan Pengurusan Aktif

Dalam iklim lama, korelasi antara saham dan bon adalah negatif, dan portfolio 60/40 menyediakan kepelbagaian yang berkesan. Tetapi dalam iklim baru, ketidakpastian inflasi dan kadar faedah menjadikan korelasi saham-bon positif, menjadikan model peruntukan tradisional tidak berkesan.

Morgan Stanley berpendapat, aset pendapatan tetap kembali menarik. Selepas dua tahun kenaikan kadar faedah yang besar, hasil bon telah kembali ke paras sebelum krisis kewangan 2008. Bon kredit gred pelaburan bukan sahaja menawarkan kupon yang menarik, tetapi juga boleh berfungsi sebagai aset pertahanan apabila risiko kemelesetan meningkat. Manakala bon hasil tinggi perlu dipilih dengan teliti: perbezaan ekonomi bermakna kualiti kredit korporat akan menjadi sangat terpencar, risiko ekor bagi mereka yang kurang kuasa harga adalah ketara.Pada masa yang sama, kepentingan pengurusan aktif meningkat ke tahap yang tidak pernah berlaku sebelum ini. Apabila pasaran beralih daripada didorong oleh faktor makro kepada didorong oleh asas individu, strategi pelaburan pasif "membeli keseluruhan pasaran" mungkin terdedah kepada lebih banyak risiko penurunan. Morgan Stanley menekankan bahawa persekitaran semasa memerlukan pelabur untuk menilai dengan tepat "di mana berlaku kesilapan harga" — sama ada ketidakpadanan serantau (seperti lebih menyukai sebahagian pasaran Asia berbanding AS), ketidakpadanan sektor (seperti kewujudan bersama infrastruktur tenaga dan digital), atau ketidakpadanan aset (seperti pemasaan antara bon perlindungan inflasi dan bon nominal).

Struktur jangka panjang: perlambatan, pembezaan, dan daya tahan

Melihat ke hadapan tiga hingga lima tahun akan datang, iklim makro global sukar untuk kembali seperti dahulu. Kadar pertumbuhan potensi menurun akibat perlambatan populasi dan produktiviti; defisit fiskal terus mengembang, tekanan hutang kerajaan meningkat; kebebasan bank pusat terancam oleh hakisan politik. Namun perubahan struktur juga melahirkan peluang baharu: pelaburan hijau, pembinaan infrastruktur AI, pertahanan dan keselamatan rantaian bekalan akan menarik sejumlah besar modal.

Laporan Morgan Stanley mendedahkan satu trend yang lebih asas: ekonomi makro global tidak lagi boleh diramal. Pelabur mesti meninggalkan mentaliti "cari jam, kemudian pegang dengan tenang" dan sebaliknya menerima realiti bahawa "jam sentiasa berubah". Ini memerlukan peruntukan aset yang lebih dinamik, penyelidikan mikro yang lebih mendalam, dan penilaian berterusan terhadap risiko geopolitik.

Bagi pelabur institusi, kunci untuk menyesuaikan diri dengan iklim baharu bukanlah meramalkan kemelesetan seterusnya atau titik perubahan inflasi, tetapi membina portfolio yang berdaya tahan dalam pelbagai senario makro. Ini bermaksud: mengekalkan lebihan kecairan, meningkatkan peruntukan aset sebenar, mengambil peluang hasil secara aktif dalam pendapatan tetap, dan memasukkan faktor ESG dalam penetapan harga risiko.

Perubahan iklim makro global bukanlah turun naik kitaran, tetapi peralihan gelombang panjang. Peta lama sudah tidak berguna, kompas baharu belum stabil. Hanya dengan memahami perubahan struktur itu sendiri, barulah dapat mencari koordinat pelaburan sebenar dalam dunia yang berbeza.